Co prawda ponowne zdjęcia na stronę kończyliśmy (zdecydowanie „śmy”, bez M. to by mi to zajęło pewnie drugie tyle) fotami litanii z zeszytu, ale to jakoś bardziej spektakularnie wygląda 😉
Jak się okaże, że z tymi fotami też jest coś nie tak, to się poddam 😉
Zresztą… gdyby nie M. to bym miała tam dużo więcej kryzysów i nie wiem, czy bym dała radę tak szybko podnieść się po tej pierwszej porażce.
Może rzeczywiście trzeba było kupić droższe lampy, z jakimiś sensownymi wyświetlaczami… A nie dowiedzieć się po dupogodzinach roboty, że zmiana balansu bieli zmienia poziom świecenia…
Ale cóż, można albo rozpatrywać wszystkie „gdyby”, albo po prostu iść do przodu. Zdecydowanie lepiej iść do przodu. A już szczególnie trzeba to robić, gdy ktoś do Ciebie wyciąga pomocną dłoń.
